Over
Irene
mijn weg, mijn pad
Mijn pad is nooit een rechte lijn geweest. Het is eerder een kronkelende reis van proberen, loslaten, opnieuw beginnen en gaandeweg ontdekken wat echt klopt voor mij.
Wat me altijd heeft gedreven is nieuwsgierigheid. Naar hoe we eigenlijk bedoeld zijn te leven. Naar vrijheid, naar wat waar is en wat niet, naar een leven dat er niet alleen goed uitziet aan de buitenkant, maar ook van binnen klopt.
Eerlijk zijn - tegen mezelf en tegen anderen - en daar trouw aan blijven, is belangrijk voor me. Dat vraagt meestal moed. En ook de bereidheid om risico te nemen.
Ik spring waar anderen twijfelen. Als ik diep vanbinnen voel dat iets geleefd is en dat het tijd is voor een volgende stap, dan doe ik het. Ook als ik bang ben. Ook als ik nog niet weet wat er daarna komt.
Tegen mijn ziel in leven kan ik niet. Doe ik dat wel, dan loop ik vast.
Zo heb ik allerlei banen gehad en in verschillende landen gewoond. Ik heb dingen die ik met zorg had opgebouwd achtergelaten, wanneer ik voelde dat het niet meer klopte.
Als wat ik doe of hoe ik het doe, niet meer goed voelt, dan stop ik - ook als het nieuwe nog niet zichtbaar is. Zo’n sprong brengt je vaak precies waar je moet zijn. Omdat je durft te luisteren naar wat vanbinnen klopt.
diep nieuwsgierig
Dat vertrouwen in wat vanbinnen klopt, is nog steeds hoe ik mijn leven leef en het niet-weten heb ik leren accepteren als iets wat bij het leven hoort, hoe onheilspellend, oncomfortabel of leeg het ook kan voelen.
Ik ben niet iemand die het nieuwe tot in detail uittekent of alles van tevoren probeert vast te leggen. Voor mij is het leven geen route die je volledig uitstippelt. Ik zie het eerder als een gesprek.
Ik zet een stap, of ik zet iets in beweging, en kijk wat er gebeurt. Het leven reageert, en vanuit die reactie zet ik de volgende stap. Zo ontvouwt zich een pad - vaak mooier en rijker dan wat ik vooraf had kunnen bedenken.
Die manier van bewegen heeft me al veel gebracht. Soms ook onzekerheid, natuurlijk. Maar vooral een diep vertrouwen dat je niet alles hoeft te controleren om op de juiste plek uit te komen.
Onder constructie
Mensen die bij mij komen, herkennen dit spanningsveld. Ze hebben een rijk leven opgebouwd: een carrière, verantwoordelijkheid, invloed. Van buiten klopt het, maar van binnen groeit een ander verlangen. Naar meer waarheid, meer levendigheid, meer ruimte om hun eigen kompas te volgen.
Niet nog een plan, maar een manier van leven die werkelijk klopt.
En die houding neem ik ook mee in mijn werk.
Ik werk niet met vaste stappenplannen of methodes die voor iedereen hetzelfde zijn. Ik werk samen met mensen zoals ik reis: stap voor stap, afstemmen, kijken wat er op dat moment wil ontstaan. Zo ontstaat een traject dat klopt bij de persoon die tegenover me zit, en bij de energie van het moment.
Onder constructie
x
x
